دلم گرم خداوندیست...

 چه زیبا خالقی دارم
 دلم گرم است می دانم
 که فردا باز خورشیدی 
 میان آسمان ، چون نور می آید  

 شبی می خواندم .... با مهر
 سحر می راندم ..... با ناز

 چه بخشنده خدای عاشقی دارم
 که می خواند مرا ، با آنکه میداند

                                            گنه کارم

 اگر رخ بر بتابانم
 دوباره  می نشید بر سر راهم
 دلم را می رباید ، با طنین گرم و زیبایش
 که در قاموس پاک کبریایی ، قهر نازیباست

 چه زیبا عاشقی را دوست می دارم
 دلم گرم است می دانم ، که می داند
 بدونِ لطف او ، تنهای تنهایم
 اگر گم کرده ام من راه و رسم بندگی ،

                                                 اما
 

 دلم گرم است ، می دانم   
 خدای من ، خدایی خوب می داند
 و می داند که سائل را نباید دست خالی راند

 دلم گرم خداوندی ست 
 که با دستان من ، گندم برای یاکریم خانه می ریزد
 و با دستان مادر کاسه آبی را، برای قمری تشنه

 دلم گرم خداوند کریمِ خالق نوریست 
 که گر لایق بداند
 روشنی بخشد ، به کرم کوچکی با نور
 دلم گرم خداوند صبور و خالقِ صبریست 
 که شب ها می نشیند در کنارم
 تا  که بیند می رسد آن شب

                                   که گویم عاشقش هستم؟
 

 خداوندا ، دعا برآنکه آزار مرا اندیشه می دارد ، نشانم ده

 خداوندا ، مسلمانی عطایش کن

 نخشکاند هزاران شاخه زیبای مریم را

 نبندد پای زیبای پرستو را

 نسوزاند پر پروانه های عاشق گل را

 نچیند بال مینا را